Zainteresowałam się Japonią ponad trzydzieści lat temu, gdy jako młoda dziewczyna oglądałam anime na Polonii 1. Od tego czasu wiele się w moim życiu zmieniło, jednak nadal fascynuje mnie kultura tego kraju. Z wielkim zainteresowaniem sięgnęłam więc po książkę Dzieje kultury japońskiej Ewy Pałasz-Rutkowskiej.

Jest to naprawdę obszerna pozycja, która z pewnością zaspokoi ciekawość czytelnika zainteresowanego tą tematyką. Książka jest pełna wiedzy, nie pominięto w niej niczego istotnego. Jedyną uwagę mam do wielkości fontu. Małe literki bardzo utrudniały mi czytanie. Zdaję sobie sprawę, że książka byłaby dwa razy grubsza, gdyby to zmienić, jednak zapewne lektura szłaby mi sprawniej.

Na początku autorka zapoznaje nas z mitologią Japonii i z jej najstarszymi kronikami. Później z niezwykłą szczegółowością punkt po punkcie przechodzimy przez kolejne lata i kolejnych władców. Nie pominięto również informacji na temat wpływu innych kultur na dzieje tego kraju.

Jedną z istotniejszych dla mnie rzeczy w książkach niebeletrystycznych jest sposób, w jaki autor pisze książkę. Czy odwołuje się do własnych przeżyć, czy dodaje szczyptę humoru, czy może tekst jest suchy jak encyklopedia. Na szczęście pani Ewa Pałasz-Rutkowska dzieli się z czytelnikiem swoimi uczuciami z pobytu w Japonii. Czytanie o tym, jak się cieszyła, gdy udało jej się coś zobaczyć, bardzo pomogło mi wczuć się w książkę. Mogłam sobie lepiej wyobrazić pewne rzeczy.

Pod koniec rozdziałów możemy obejrzeć zdjęcia opisywanych miejsc i przedmiotów – obrazów, drzeworytów, budowli. Dzięki temu dokładnie widzimy, co zostało opisane przez autorkę. Kolejną istotną sprawą jest to, że na końcu umieszczono aneksy i indeksy, więc jeśli ktoś szuka konkretnego cesarza lub konkretnego tematu, to bez problemu go znajdzie. Przy tego typu publikacji jest to moim zdaniem niezwykle istotne.

Wspomnę jeszcze o jednej rzeczy, która mocno mnie zadziwiła podczas czytania. Ta książka to nie tylko podręcznik dla japonisty, ale też znakomita baza do researchu dla autorów książek i scenarzystów filmowych. Dzieje kultury japońskiej mają w sobie tak wiele historii, sztuki i architektury, tak dobrze opisują epokę, ludzi, modę, zagrożenia, wpływy ze świata oraz kulturę, że taki autor może czerpać z niej ogromne pokłady inspiracji. Dzieje niektórych cesarzy to znakomite historie już praktycznie gotowe do przełożenia na książkę beletrystyczną bądź film.

Polecam Dzieje kultury japońskiej Ewy Pałasz-Rutkowskiej wszystkim zafascynowanym kulturą i sztuką Japonii oraz tym, którzy poszukują inspiracji do swoich przyszłych książek lub filmów.

Recenzję napisałam dla portalu Mądre Książki. Zajrzyjcie do nich koniecznie, jeśli szukacie wartościowych pozycji dla dzieci i dorosłych.